Over mij

“Oké, zeg het maar, wat wil je van me weten?……. Nou…. kom op?”

Dit geschreven zinnetje vertelt al heel veel over mij. Heb je enig idee wat allemaal?
◊   Het straalt ongeduld uit, een beetje op het agressieve af zelfs, door dat “Nou…kom op…..”
◊  Daarnaast ook nieuwsgierigheid, enthousiasme

Negatief en positief. 2 kanten die beide bij het leven horen, maar die er lang niet altijd ‘mogen’ zijn. Een stom woord eigenlijk; mogen. Het is geen kwestie van wel of niet ‘mogen’, het is er namelijk al, ook al willen we dat soms liever niet.

Beide kanten die ik beschrijf ken ik. Als ik vol in mijn verlangen zit om gezien of gehoord te worden bijvoorbeeld, dan kan ik heel ongeduldig worden en fel ook.
Zit ik echter in het moment, zonder druk van buitenaf? Dan kan ik heel enthousiast worden en sta ik open voor alles wat komt.

Het leven kan zo simpel zijn, als we deze ook in de eenvoud blijven zien.
Ik hou wel van eenvoud. Hoe zit dat met jou? Kun je het leven (jouw leven) in eenvoud aanschouwen of ren je van hot naar her?

Ik weet als geen ander hoe je aan jezelf voorbij kunt gaan in het steeds onderweg zijn. Ik heb het 50 jaar lang gedaan. Toen was het klaar en mocht ik helemaal opnieuw beginnen, terug naar ‘start’.

Sindsdien zit ik in een veel langzamer tempo, waarin ik overigens ontzettend veel doe, vooral dingen die ik leuk vind, zoals bewustwording van ‘wie’ ik in de kern ben. Het heeft tot veel voor mij mooie antwoorden geleid. Want naast eenvoud houd ik enorm van diepgang. Ik neem geen genoegen met wat aan de oppervlakte zit, ik haal graag de onderste steen boven, waarbij ik soms tot de ontdekking kom dat ik te diep graaf. En dan stop ik weer.

Zo kwam ik uiteindelijk ook tot ‘de eenvoud’ van het leven. Zuiverheid, puurheid, de kern van alles. Sindsdien beweeg ik me afwisselend van buiten naar binnen. Binnen vind ik de rust, de eenvoud en buiten komt alles in beweging, ligt de uitdaging, het avontuur. Ik hou ervan, die polariteiten. Zolang ik ze maar beiden in het vizier heb, anders gaat het mis.

In de afgelopen jaren, heb ik de ruimte genomen om te spelen en te ontdekken hoe ik het leven vóór mij kan laten ‘werken’, in plaats dat ik hard aan het werk ga om het leven te krijgen wat ik (of is het de buitenwereld?) wil. En ik kan je vertellen, dat is genieten. Ik wil (en doe) niet anders meer.

Ik ga mezelf hier dus niet ‘verkopen’, in de etalage zetten om te zorgen dat ik gezien of gehoord wordt. Ik ben er gewoon en vertrouw erop dat ik op het juiste moment op de juiste plaats ben om te doen wat nodig is en daarbij ook de middelen heb om dat te doen.

Zo eenvoudig kan het leven zijn. Als we maar even stilstaan om ernaar te kijken…..