Boodschap van algemeen nut

‘Het Leven’

Het leven kent vele vormen. Betekenissen wel te verstaan. We kennen onder andere:

  • Het leven op aarde. Alle vormen van leven die bestaan, zoals:
    • Organismen
    • Planten
    • Dieren
    • Mensen

De zogenaamde ‘circle of life’ waarin alles wat leeft in oorsprong van betekenis is om ’het leven’ op aarde in stand te houden.

  • Het fysieke in leven zijn in tegenstelling tot dood. Het omhulsel (lichaam), wat we zien. Die is voor elke vorm van leven anders.
  • Dat hebben we nog wat ‘het leven’ biedt. De omstandigheden, die invloed hebben op de groei van elke vorm van leven. Zichtbaar of onzichtbaar.
  • Dan hebben we ook nog ‘het leven’ op straat, het geluid wat we horen.
  • Maar ook het bewust zijn van dat wat we voelen, wat we ervaren. Het stromen van de energie (rust, onrust, het gevoel dat iets wel of niet klopt), maar ook pijn, fysiek of mentaal, geeft ons het gevoel ‘in leven te zijn’.

Aan al die vormen van Leven geven we ‘betekenis’: Woorden die weerspiegelen wat we zintuiglijk waarnemen. Die zin zegt al genoeg over de (on)betrouwbaarheid van veel woorden, van alles wat we uitspreken. Sommige woorden zijn wel concreet te maken, waardoor ze herkenbaar zijn voor een grote groep mensen. Dat zijn voornamelijk de dingen die we zien en aan elkaar kunnen bevestigen. Een kleur, een vorm, etc. Alles wat we op een andere manier ervaren (horen, ruiken, proeven, voelen (zowel aanraking als beleving)) wordt al lastiger, tenzij we een beeld hebben van de hele situatie en alles met elkaar in verband gebracht kan worden, van oorzaak tot gevolg.

Het is toch wonderlijk hoe taal tot stand gekomen is en zonder werkelijk in leven te zijn, wel ons leven enorm beïnvloed heeft. Taal heeft ons als mens veel gegeven. Woorden zijn handig in de communicatie tussen mensen. Met woorden kun je specifieker zijn, dan met alleen lichaamstaal. Het geeft meer duidelijkheid en dat is fijn. Woorden ontstonden in het brein, een orgaan wat bij de mens aanmerkelijk meer capaciteiten had dan bij andere vormen van leven. Het menselijk brein creëerde niet alleen woorden, maar ook voorwerpen. Eigenlijk allemaal dingen die ervoor zorgden dat we ons als mens anders ontwikkelden dan het andere leven op aarde. Ondanks ons relatief kleine formaat, overleefden we tussen de veel grotere en sterkere vormen van leven. Sterker nog, inmiddels zijn we uitgegroeid tot de machtigste vorm van leven, want er is niets wat we niet kunnen verslaan. Dat is tenminste wat ons brein ons wil doen geloven.

Niets is echter minder waar. Het brein kan veel, maar heeft ook zijn beperkingen. Het brein is namelijk afhankelijk van de mens(heid). Het menselijk lichaam wel te verstaan. Zonder het lichaam, kan het brein niets uitwerken.  Het brein heeft armen en benen nodig om voorwerpen te creëren, een tong en stembanden om te kunnen uitspreken wat het denkt. Is het lichaam dood, dan kan het brein ook niets. Het brein zal er dus alles aan doen om het menselijk lichaam zo lang mogelijk in leven te houden. Tot deze het lichaam niet meer nodig heeft. Dat zal bij de individuele mens niet zo snel gebeuren, maar het cumulatieve brein (de optelsom van hoe het brein zich tot op heden heeft kunnen ontwikkelen) is al aardig op weg ervoor te zorgen dat het menselijk lichaam zichzelf ‘vernietigt’. Kijk maar eens naar hoe ver de technologie zich al ontwikkeld heeft. De mens is al door veel machines ingeruild. Dat is in veel gevallen fijn, het zorgt ervoor dat het lichaam niet meer zo zwaar hoeft te tillen, waardoor het langer meegaat. Anderzijds, zorgt het ervoor dat we het lichaam inmiddels zo weinig gebruiken, dat als we het eens intensief moeten gebruiken, het al snel (spier)pijn en andere ongemakken veroorzaakt. Dat in combinatie met de overvloed aan andere (voedings-)middelen, zorgt ervoor dat onze lichamen veranderen in de negatieve zin van het woord. Het menselijk lichaam is fysiek ongezonder en luier dan ooit.

Het brein daarentegen is veel actiever geworden. Waar het zich in de oertijd noch voornamelijk bezighield met overleven, in de zin van voedsel vinden en zich beschermen tegen natuurlijke vijanden, is dat nu wel heel anders. Het brein houdt zich totaal niet meer bezig met het lichaam, maar met alles wat buiten ons ligt. Met doelen die bereikt moeten worden. Hoe hoger, hoe verder, hoe beter…. Toch?

Het heeft zijn keerzijde. Prima als het stellen en bereiken van doelen, naast het welzijn van het lichaam loopt, maar in steeds meer gevallen is dat niet meer zo. De hoeveelheid mensen met een burn-out neemt sterk toe en het gedrag van kinderen wordt minder vaak begrepen (zij krijgen diagnoses als o.a. autisme, ADHD, PDD-NOS, etc). Ook krijgt een op de 3 vrouwen Alzheimer, wat voor mij ook een overbelasting van het brein aangeeft. Deze problemen geven duidelijk aan dat de mens ook mentaal verzwakt. De grens van het brein in de mens is bereikt en het is hoog tijd dat we als mensheid hier iets mee gaan doen.

Bewustzijn

Lang niet iedereen is zich nog bewust van de ernst van de situatie waarin we ons bevinden. Logisch ook. Zolang men er nog niet al te veel last van ondervindt, houd het brein zich er nog niet mee bezig. Af en toe word je natuurlijk wel met de problematiek geconfronteerd, maar zolang het niet onoverkomelijk is en je andere dingen belangrijker vind, doe je er weinig mee. Het probleem moet van dusdanig kaliber zijn dat je brein geen keus meer heeft en er wel mee aan de slag moet. Anders houdt het zich met andere dingen bezig.

Tot op heden konden we daar aardig mee wegkomen, maar in de huidige situatie, met Covid-19 is er eigenlijk geen ontkomen meer aan. Raakt het je nu niet, dan gaat het je in de toekomst wel raken. Want de maatregelen die genomen zijn (niet de gevolgen van het virus), gaan flinke consequenties hebben voor ons allemaal. Het is dus tijd dat de hele mensheid na gaat denken over de situatie waarin we nu verkeren.

Het gaat niet goed, niet met de mensheid en niet met de aarde. Als we niet snel alle neuzen dezelfde kant op krijgen maken we onszelf als mensheid kapot.

We voeren een strijd tegen een virus: COVID-19. Mensen worden er ziek van, sommige gaan dood. Dat is naar, maar hoort volgens mij gewoon bij het leven. Hoeveel andere virussen, bacteriën, etc. hebben we als mensheid inmiddels al niet ‘overleefd’, in de zin dat we daar te zijner tijd middelen voor gevonden hebben die ervoor zorgen dat de ziekten uiteindelijk verdwenen?  Hebben we ooit eerder onszelf proberen te verstoppen voor iets wat we niet zien, niet horen, niet voelen of ruiken, maar waar we wel de gevolgen van weten? Namelijk dat we er ziek van worden of zelfs dood van kunnen gaan? Volgens mij niet, anders hadden we daar wel van geleerd. Maar waarom doen we het dan nu wel? Zijn de resultaten uit het verleden niet bevredigend genoeg meer, of is het brein zichzelf aan het overstijgen? Begrijpt het zichzelf niet meer? Wil het de dood overwinnen, maar heeft het eigenlijk geen idee hoe?

Het laatste lijkt het geval te zijn. Een kat in het nauw, maakt rare sprongen. En dat is precies wat de politiek en de WHO, de leiders van de mensheid, nu aan het doen is. De huidige maatschappij is een ontwikkeling die voornamelijk voortgekomen is uit het brein van de man. Mannen zijn nu eenmaal rationeler dan de vrouwen, zonder daar een oordeel over te hebben. Het is puur een constatering. Dat is eeuwenlang goed gegaan, we hebben er veel profijt van gehad. Nu is het tijd voor een ommekeer. Het is tijd om de aandacht van het cumulatieve brein (het brein van het overgrote deel van de mensheid) weer terug te brengen naar het instrument wat haarfijn ‘weet’ wat het te doen heeft hier. Het brein van de vrouwen, die nog meer verbonden is met het leven zoals ik hierboven beschreef. De mensheid is dankzij het brein bij machte om de balans in de wereld te herstellen. Dat komt niet alleen ons lichaam ten goede, maar ook het brein en niet te vergeten het andere leven op aarde.

Tot slot:
Een strijd tegen de dood zullen we nooit winnen. Een strijd om te ‘leven’ zoals dat bedoeld is, echter wel. Maar alleen als we ook werkelijk willen en oude gedachten en patronen ‘los’ gaan laten en de aandacht richten op wat echt belangrijk is. Ons eigen persoonlijke welzijn en niet die van een ander. Dat klinkt voor sommige misschien egoïstisch, maar dat is het niet.

“Verbeter de wereld, begin bij jezelf”. Als jij gezond en krachtig bent is er ruimte om je kinderen en anderen te helpen. Is dat niet het geval, ben je zelf in de positie waarin je in een bepaalde mate al moet ‘overleven’ dan zal het helpen van anderen alleen maar ten koste gaan van je eigen gezondheid. Gevolg: je kan de ander niet meer de zorg geven die jij graag zou willen.

 

Er zijn al veel mensen die geleerd hebben om van hun levenservaringen hun kracht te maken, door terug te keren bij zichzelf. Coaches, therapeuten, etc. Maak gebruik van deze mensen: Vraag hen om hulp als je merkt dat je in een bepaalde mate overleeft. Lang niet iedereen zal direct bij je passen. Ieder heeft tenslotte zijn eigen pad bewandeld en andere ervaringen opgedaan. Maar kijk in het rond, spreek je uit, zeg wat je nodig hebt en het universum zal je horen. Dat klinkt misschien ‘zweverig’, maar dat is het niet. Door je uit te spreken, verspreid jouw boodschap, jouw vraag zich als een olievlek. Hoe vaker jij de boodschap vertelt of de vraag stelt, hoe meer olievlekken er ontstaan. Om uiteindelijk bij de juiste persoon terecht te komen. Alles komt op het juiste moment, voor jou. Vertrouw daarop, dan komt alles goed.

 

Ook ik ben coach en ervaringsdeskundige op het gebied van bewustzijn. Mijn ‘praktijk’, Esther Anna Doll – Coach voor Bewust Leven startte ik in 2017 maar kwam door omstandigheden niet echt van de grond. De omstandigheden van de jaren daarvoor tot nu hebben ervoor gezorgd dat ik de lessen leerde die ik nodig had om er écht voor de mensen te kunnen zijn, voor de volle 100%.  Een deel van mijn levensweg kun je lezen op mijn website. www.coachvoorbewustleven.nl.

Deze is voortdurend ‘under construction’, waarmee ik bedoel dat ook mijn website ‘leeft’ en ‘groeit’. Soms gebeurt er van alles op, soms ook niet. ook werken niet alle knoppen goed. Het maakt me niet uit. Ik geef er de voorkeur aan mijn brein te laten werken voor iets wat er echt toe doet: “Het welzijn van mezelf en de mensen in mijn omgeving en pas later de wereld daarbuiten”.

Mijn website weerspiegelt mijn gedachtewereld. Ik vertel over mezelf en hoe ik de wereld zag en zie. Mijn beeld en mijn ‘waarheid’ van dat moment. Lang niet alles is meer actueel en soms zal het misschien ‘weerstand’ bij je oproepen. Dat betekent alleen maar, dat jouw waarheid anders is als mijn waarheid en dat is prima. Soms zijn de oude berichten voor mij ook niet zo zuiver meer als op het moment dat ik ze schreef. Geen mens heeft de waarheid in pacht, ook ik niet, maar mijn ervaringen geven mij wel de kracht en het zelfvertrouwen, waardoor ik nu, met al mijn zwakheden, naar buiten durf te treden en uit durf te spreken wat ik denk dat de wereld nodig heeft. Mijn ‘coachen’ staat vooral in het teken van bewustzijn brengen bij zoveel mogelijk mensen. In welke vorm dat is zal zich ter zijner tijd uitwijzen…..